Category Archive : Chwila z książką

Kiedy pożądanie wygrywa z rozsądkiem

Między młotem a kowadłem

Naga prawda od TaniaKsiazka to nowy, lekki romans od Vi Keeland. Poznajemy w nim młodą prawniczkę, Laylę Hutton, która bardzo szybko pnie się po szczeblach kariery. Całe swoje życie podporządkowała pracy i nie czuje z tego powodu wyrzutów sumienia. W końcu przychodzi ten upragniony dzień – szef zleca jej reprezentację jednego z lepszych biznesmenów z Los Angeles. Pech chce, że Grayson Westbrook jest jednocześnie jej byłym kochankiem, w dodatku takim, z którym rozstała się w dość nieprzyjemnych okolicznościach zaledwie rok temu. Teraz kobieta będzie musiała podjąć decyzję, czy ulec jego urokowi, czy zachować profesjonalizm. Z początku skupi się na pracy, ale nie będzie wcale tak łatwo.

Grayson bardzo się zmienił. Przede wszystkim przemyślał wiele spraw, które chciałby wytłumaczyć. Layla nie ma ochoty słuchać tych wywodów, uważając, że na przeprosiny jest o rok za późno. Na jaw wychodzą dwa, dość istotne fakty. Po pierwsze mężczyzna specjalnie ją odszukał i zlecił jej firmie opiekę prawną licząc na to, że się jeszcze spotkają. Po drugie, czego z początku oboje nie wiedzą – rozstali się w wyniku bardzo niefortunnego nieporozumienia. A to można bardzo szybko wyprostować. Ale czy mądrym jest łamać etykę zawodową dla mężczyzny? Z jednej strony nie, bo kariera jest dla Layli obecnie najważniejsza. Ale Grayson tak wyprzystojniał, w dodatku mówi jej to, co dokładnie chce usłyszeć. Z początku jest jak skała, potem udaje się ją zmiękczyć.

Jak to połączyć?

Bohaterowie staną przez nie lada wyzwaniem i trzeba przyznać, że wątek, kiedy powstrzymują swe namiętności, jest poprowadzony niezwykle ciekawie. Książka jest co prawda lekką lekturą, którą można pochłonąć w jeden wieczór, jednak sposób zarysowania ich perypetii wciąga czytelnika bez reszty. Jak można się domyślić między prawniczką i jej klientem na nowo wybuchnie gorące uczucie, ale co zrobią w momencie, kiedy trzeba będzie ratować jej karierę? Czy Westbrook będzie bronił honoru swojej wybranki? Czy poświęci się dla niej?

Autorka przedstawiła opowieść miłosną w sposób estetyczny, gdzie wątki erotyczne są jedynie uzupełnieniem i nie rzucają się cieniem na głównym temacie. Dodatkowo sposób interakcji – przed i po zawiązaniu romansu – przynosi szereg humorystycznych sytuacji, łatwych do wyobrażenia i ciekawych w przekazie. Zakończenie jest nieoczywiste, aczkolwiek przyniesie dość dużo emocji czytelnikowi. Lektura miła w odbiorze, lekka i z dreszczykiem emocji, można ją przetrawić za jednym posiedzeniem.

Szkoła zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com

Czasami zostaje tylko nadzieja

Wojna widziana oczami dziecka

Mario Escobar prezentuje czytelnikom fabularyzowaną opowieść, która jest oparta na prawdziwych wydarzeniach z czasów II wojny światowej. Moise i Jacob Stein, główni bohaterowie “Dzieci żółtej gwiazdy” (https://www.taniaksiazka.pl/dzieci-zoltej-gwiazdy-mario-escobar-p-1351275.html) są braćmi, których w 1939 roku rodzice oddali pod opiekę ciotkę, która mieszkała w Paryżu. Małżeństwo należało do grupy konspiracyjnej, obawiając się o los swoich potomków zadecydowali, że będą u niej bezpieczni. Dzieci mocno za nimi tęskniły, a ich jedynym kontaktem były przesyłane co jakiś czas pocztówki z różnych części Francji. Te ostatnie przychodziły z północy, chłopcy marzyli o tym, by pojechać i ich zobaczyć.

W sierpniu 1942 roku nazistowska okupacja zmienia się w masową nagonkę na ludność żydowską. Chłopcy zostają pojmani i są przetrzymywani w więzieniu naprzeciw wieży Eiffela. Przerażeni szukają drogi ucieczki i decydują, że udadzą się na północ kraju, by odnaleźć mamę i tatę. W ich podróży będziemy obserwować okrucieństwa wojny oczami niewinnego dziecka, takiego, które nie do końca rozumie co się dzieje wokół niego. Chłopcom pomoże wiele osób, ponieważ ich historia złapie za serce każdego, z kim będą rozmawiać.

Bezpiecznie jest tylko u mamy

Moise i Jacob bardzo szybko uczą się, że nie mogą ufać każdemu, a zdradzane swoich planów i pochodzenia nie jest dla nich drogą do upragnionego celu. Ludzie, którzy im pomagają, starają się rzucać aluzje odnośnie niemożliwości przebycia przez nich tak długiej drogi. Snują też domysły odnośnie tego, co mogło się stać z ich rodzicami. Dzieci nie rozumieją zawoalowanych przekazów, dziękują za pomoc i wyruszają w dalszy, morderczy marsz. Chwytające za serce historia pokazuje, jak zachowania dorosłych są widziane przez dzieci, które nie rozumieją zasadności większości z nich.

Bracia starają się za wszelką cenę dotrzeć tam, gdzie będą się czuć bezpiecznie. narzucony cel staje się dla nich jedyną ważną rzeczą, którą mają do wykonania. Ich oczami obserwujemy zdewastowane francuskie miasta, zagłodzonych ludzi i leżące w rowach czy okopach zwłoki. Wszystko, co widzą komentują, a słowa te są niezwykle ważne, wręcz uderzają dorosłego czytelnika swoją prostotą i naiwnością. Czytelnik kibicuje chłopcom od samego początku, mając nadzieję na to, że osiągną to, czego pragną. Ich uśmiechy, żarliwe przekonanie o tym, że się uda, są iskierkami nadziei w zniszczonym wojną kraju. Zakończenie, delikatnie rzecz ujmując, pozostawi czytelnika we wzruszeniu.

Szkoła zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com

Bracia, którym wojna nie jest straszna

O wielkiej chęci przetrwania

Mario Escobar, zafascynowany prawdziwą historią braci Stein, postanowił ubrać ich perypetie w fabułę i przedstawić czytelnikom. “Dzieci żółtej gwiazdy” to opowieść o Moise i Jacobie, 11. i 8-latkowi, którzy uciekają z więzienia i starają się odnaleźć własnych rodziców. Jedyne, co o nich wiedzą to fakt, że kilka miesięcy wcześniej wysyłali im pocztówki z północy Francji. Właśnie tam się udają w nadziei, że się uda.

Rodzice chłopców byli artystami, którzy udzielali się w organizacjach antynazistowskich. Kiedy wybuchła II wojna światowa oddali swoich synów pod opiekę ciotce, która mieszkała w Paryżu. Sami uciekają ze stolicy, w obawie przed schwytaniem. Rodzeństwo jest grzeczne i posłusznie spełnia prośby ciotki. Codziennie wypatrują w oknie listonosza, który raz na kilka tygodni przynosi im pocztówkę od rodziców. Ostatnia, przed łapanką, trafi w ich ręce na kilka dni przed rozłąką z ciotką. W sierpniu 1943 roku rozpocznie się masowa nagonka na ludność żydowską, a każdy, kto nosi na ramieniu obowiązkowo widoczną, żółtą gwiazdę, jest wcielony do więzienia, bez względu na wiek.

Tułaczka, która skończy się na północy

Zarówno Jacob jak i Moise słyszeli coś o obozie koncentracyjnym, ale za każdym razem, gdy zaczynali zadawać pytania dorośli zaczynali milczeć. Będąc w więzieniu, naprzeciwko wieży Eiffela, słyszą, że właśnie tam będą transportowani. Widzą popłoch i przerażenie na twarzach innych. Właśnie wtedy decydują się na ucieczkę. W swojej podróży będą przemieszczać się wyłącznie nocą i spać w dzień. Bardzo szybko nauczą się, że nie każdemu można ufać, nie powinni też zbyt ochoczo opowiadać o swoich planach. Na ich drodze stanie bardzo dużo osób, które będą chciały im przeszkodzić. Na szczęście znajdą się też ci, którzy im pomogą i podratują ich wątłe zdrowia. Kilka z tych osób poniesie za to surową karę.

Autor we wspaniały sposób pokazał, jak widziana jest wojna oczami dziecka. Takiego, które jeszcze nie wiele rozumie, a większość zachowań dorosłych uważa za niepotrzebne, a nawet śmieszne. Chłopcy często nie wiedzą w jak wielkim niebezpieczeństwie się znajdują. Prawdopodobnie brak tej świadomości pozwala im iść do przodu bez paraliżującego lęku. Obydwaj są bardzo sympatyczni, nie tracą pogody ducha, przez co czytelnik od samego początku im kibicuje i chce, by dotarli na północ bezpieczni. Zakończenie książki z pewnością pozostawi czytelnika w głębokiej refleksji, dodatkowo może dostarczyć wielu wzruszeń.

Szkoła zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com